Met groot verdriet hebben wij kennisgenomen van het overlijden van Paul
Fokkema, een man die de Nederlandse schermwereld op bijzondere wijze heeft
gediend.
Paul begon zijn schermloopbaan in Ter Apel, waar hij aan de wieg stond van
Schermvereniging Ter Apel (SVTA). Dat hij zelf de basis legde voor het schermen
in zijn woonplaats, zegt veel over zijn gedrevenheid en liefde voor deze sport.
Vanuit diezelfde vereniging groeide het Wapen van Vlagtwedde uit tot een bekend
internationaal toernooi — ook dat was mede aan Paul te danken.
Zijn talent en vakmanschap als scheidsrechter bleven niet onopgemerkt. Reeds op
zijn veertigste werd Paul door de FIE gepromoveerd tot A-scheidsrechter — een
erkenning die slechts weinigen ten deel valt. Hij zou uitgroeien tot mogelijk
de meest succesvolle scheidsrechter die de KNAS ooit heeft voortgebracht. De
kroon op zijn internationale carrière was zijn aanstelling bij meerdere
WK-finales en de finale degen individueel en equipe op de Olympische Spelen van
Seoul in 1988 — het allerhoogste podium in onze sport.
Naast zijn rol als scheidsrechter droeg Paul van 1983 tot 1991 bij aan het
bestuur van de KNAS. Acht jaar lang reisde hij trouw naar Den Haag voor iedere
vergadering — zonder één uitzondering. Die toewijding tekende hem: Paul deed de
dingen niet half.
Diezelfde warmte en betrokkenheid toonde hij ook buiten de piste. Paul was mijn
eerste schermleraar — de man die mij de sport leerde kennen en liefhebben. Hij
maakte zijn auto altijd vol met schermers op weg naar wedstrijden. Hij geloofde
in mensen, soms nog voordat zij dat zelf deden. Ik schrijf dit mede als iemand
die wereldkampioen is geworden — en die weet hoeveel mensen zoals Paul daaraan
hebben bijgedragen. Zijn naam verdient een ereplaats in onze sport.
Wij verliezen in hem een vakman, een pionier en een mens van grote klasse. Wij
wensen zijn naasten veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.
Claudia Bokel, namens het bestuur van de KNAS
