KNAS

Na onderweg naar het vliegveld slechts 1 spookrijder te zijn tegengekomen op de Azerbaidjaanse rijksweg; die gelukkig links reed en ons dus rechts passeerde kwam ik met Nathan en zijn moeder op het vliegveld van Baku aan. We hadden nog wat tijd en hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om van de laatste Manats af te komen. Deze Azeri munteenheid is iets meer dan een euro waard.

Voor slechts 22 euri hadden we een prima pot thee. Eigenlijk zou je voor zo'n bedrag de pot moeten mogen houden, maar dat was niet het geval.

Dit keer zal ik jullie niet lastigvallen met observaties en klachten, maar laat ik de beelden spreken.

In mijn vorige blog schreef ik over het vroeg volwassen zijn van de hooggenoteerde jeugdschermers. Het is me opgevallen dat deze schermers door weinig of geen ouders worden begeleid. Wellicht komt dit omdat ze volwassener zijn en geen begeleiding behoeven. Onze "kinderen" lijken en ogen jonger en worden dan

Bert heeft jullie in zijn eerste impressie al bijgepraat over de ondoelmatigheid van het Azerbeidjaanse apparaat, de willekeur van de lokale politie en het politieke gekonkel van de FIE, maar omdat dit te veel afleidt van het doel waarvoor we hier zijn, zal ik het ik het verder alleen maar over de sport hebben.